Zaproszenia

Kup zaproszenia taniej!

Narzędzia

Zaplanuj imprezę - to proste!

Porady

Jak zorganizować udaną imprezę?

Forum

Zobacz co mówią inni, podziel się opinią

Czy można ochrzcić dziecko bez zgody rodziców?

Słowa kluczowe: chrzciny
Czy można ochrzcić dziecko bez zgody rodziców?
Wspólnota wierzących widzi w nim źródło oczyszczenia z grzechu pierworodnego i szansę zbawienia. Niewierzący uznają ten gest za przejaw religijnego zabobonu, który jest im zupełnie zbędny. W zasadzie ten dwubiegunowy podział jest czymś oczywistym, z czym zdążyliśmy się oswoić i pogodzić.
 
Problem pojawia się dopiero z chwilą, gdy w rodzinie, w której przychodzi na świat nowe dziecko zachodzi różnica zdań. Zdarza się, że rodzice nie są zgodni, co do tego, czy ochrzcić noworodka, czy pozostawić jemu tę decyzję, by sam zdecydował jak dorośnie. Gdy konflikt rozgrywa się tylko na gruncie rodzicielskim, zwykle można liczyć na wspólne zrozumienie i dojście do konsensusu.
 
Prawdziwy dramat pojawia się z chwilą wstąpienia na grząski teren zatroskanej rodziny, głownie dziadków. Gdy rodzice nie chcą się zdecydować na chrzest swojego dziecka, często do akcji wkraczają babcie i dziadkowie z obojga stron.
 
Jeżeli  rodzice  nie ugną się pod presją nacisków i próśb, siła perswazji zostaje niekiedy zamieniona na konkretne działania. Rodzina czująca się odpowiedzialna za wychowanie malca w wierze wpada na pomysł, by zorganizować chrzciny bez zgody rodziców. Czy to może się w ogóle zdarzyć?
 
Pytanie wydaje się niedorzeczne, jednak okazuje się często, że nie jest tylko hipotetyczne. Niektórzy gorliwi członkowie rodu chcą zrobić wszystko, by wcielić narodzone dziecko w szeregi kościoła.
 
Czy jest to jednak zgodne z prawem kościelnym?
 
Odpowiedź znajdziemy w kanonie 868 Kodeksu Prawa Kanonicznego, które wskazuje na to następujące warunki, konieczne do przeprowadzenia sakramentu chrztu:
 
§ 1. Do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się:
 
1. aby zgodzili się rodzice lub przynajmniej jedno z nich, lub ci, którzy prawnie ich zastępują;
2. aby istniała uzasadniona nadzieja, że dziecko będzie wychowane po katolicku; jeśli jej zupełnie nie ma, chrzest należy odłożyć zgodnie z postanowieniami prawa partykularnego, powiadamiając rodziców o przyczynie.
 
§ 2. Dziecko rodziców katolickich, a nawet i niekatolickich, znajdujące się w niebezpieczeństwie śmierci, jest godziwie chrzczone, nawet wbrew woli rodziców.
 
Z powyższego fragmentu wynika, że członkowie naszej rodziny, rodzeństwo, dziadkowie, którzy nie są prawnymi opiekunami dziecka, nie mają prawa wyrazić zgody na chrzest, przyprowadzając malucha w tym celu do kościoła. To rodzice, a przynajmniej głos jednego z nich, jest w tej sprawie decydujący.
 
Każdy kapłan zobowiązany jest do przestrzegania prawa kanonicznego, które dość jasno i precyzyjnie prezentuje zdanie kościoła. Także gdy naszemu dziecku nie zagraża niebezpieczeństwo utraty życia, możemy być spokojni. Nie zostanie ochrzczone wbrew naszej woli.
 
Kinga Ferenc
09/11/2010
blog comments powered by Disqus
Innowacyjna Gospodarka Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego